De handen achter
bloemen BIJ MIR

Op de bassischool begonnen mijn ogen al te twinkelen wanneer de juf vertelde dat we weer kerststukjes mochten maken. Na schooltijd stond ik met een kraampje aan de weg zelfgemaakte boeketjes te verkopen. Geïmproviseerd met alles wat ik in de tuin van mijn ouders kon vinden. Het was al snel duidelijk dat ik bloemist wilde worden.

Tijdens mijn middelbare schooltijd koos ik voor het vakgebied bloem en liep stage bij meerdere bloemenwinkels in de buurt en zelfs in Amsterdam. Ook verloor ik mijn hart aan de horeca door mijn bijbaantje bij het Koetshuis in de Slangenburg. Een paar jaar later begon ik dan eindelijk de opleiding bloemsierkunst. Hier kon ik mijn passie kwijt tijdens de lessen en fijne stageplekken. Maar toch bleef de horeca ook interessant. Ik besloot in de zomervakanties te gaan werken bij strandpaviljoen Twaalf op Texel. Na mijn studie nam ik een tussenjaar om een volledig seizoen te gaan werken op het mooie eiland. Dit tussenjaar werden meerdere seizoenen als eilandmeisje.

In de winters ging ik altijd terug naar de Achterhoek. Daar waar ik geboren en getogen ben tussen de weilanden op het platteland. Omdat mijn studietijd tijdens de coronaperiode viel, heb ik helaas de buitenlandstage gemist. Een aantal jaar later trok ik de stoute schoenen aan en stuurde ik een mail naar een weddingdesigner in Italië. Niet veel later stapte ik in het vliegtuig om een specialisatie weddingdesign te volgen bij Funkybird in Florence. Een ontzettend leerzame tijd waar de liefde voor bloemen weer volledig is aangewakkerd.

Niet alleen de liefde voor bloemen werd in Italië aangewakkerd, ook de reislust. Met een avontuurlijke wereldreis tot gevolg. Samen met mijn beste vriendin hebben we de reis van ons leven gemaakt. Een half jaar met 9 verschillende landen. Hier heb ik veel geleerd van diverse culturen en me telkens weten aan te passen aan wisselende omstandigheden.